Mutluluğa engeldi içimdekiler...
Son 6 saattir düşünüyorum hayatın benden ne istediğini...Benden aldıklarını nereye gömeceğini.İnanırmısın tek yanıtım yok. Bu kadar zor mu yaşamak?yaşadığın hayatta mutluluğa doymak yada mutluluk için engelleri aşmak.Ve aşk... hayat bu kadar zorken neden üstüne tuz biber olup dahada mutsuz kılar insanı.Yürek! Neden sorgulamadan alır içine aşkı.Düşünüp taşınmaklada bir yere varamıyor insan.Herşey olup bitiyor.Bazen umutların yönünü değiştiriyor kendine getirtiyosun bazende elinin tersiyle yanlış bir hamleyle geri itiyosun.veee daha nicesiiii....
Peki nerden şimdi bu yazı?içimdeki duygular intihar etti.Onlara ithafen yazıyorum.
Niye intihar etti ki daha 17 sindesin sen bu kadar çabuk mu? Bilmem onlar için vakit dolmuş demekki.Hayat yaşa bakmıyor.
hangi duygular kaldı geriye sende:AŞK!!!! insanın aptallığına doymaması için oluşturulmuş belkide oluşmuş bir duygu.Bırakmıyor beni.
Ya sen?: Kendimi düşünecek halde olsaydım kendi mutsuzluğuma göz yummazdım.
Kısacası:ÖLÜYORUM....
- KaraKaLeM günlüğü
- Yorum göndermek için ortasından dalınız
Vav güzel demek istiyorum.(yani güzel yazman konusunda) ama ne bilim içimi yırtık çamasırları kirli diye çamasır makinasına atarsın ya yıkansın diye" ama bilmezsin o çamasırları bile bile attın ve çıktığında giyemeyeceğini onun için aklını başına al eline iyne ve iplik al o çamaşırları giyilecek duruma getir nolur.
İçindeki duygular intihar etti. "İktiren olmadan"
(aptal mısın, aptal mıyız?)
Aptalız, biliyoruz. İki delilik midir neyse artık. Can yakıyor ama olmazsa olmuyor...